Kaygı düşman değil: haber veren bir sistem

Danışanların çoğu terapiye kaygıdan kurtulmak için geliyor. İlk seanslarda konuştuğumuz şey ise genellikle bunun tam tersi oluyor: kaygının ne söylemeye çalıştığı.

Kaygı, bedenin bir tehdit ihtimaline karşı erken uyarı sistemi. Sorun sistemin çalışması değil, çoğu zaman fazla hassas ayarlanmış olması. Gerçek bir tehlike yokken de alarm çalıyor ve bir süre sonra kişi alarmın kendisinden korkmaya başlıyor.

Bu döngüyü kırmanın yolu genellikle kaygıyı bastırmak değil, onunla aranıza gözlemleyebileceğiniz kadar mesafe koymak. “Şu an kaygılıyım” diyebilmek ile “bir şey olacak” diye düşünmek arasında ciddi bir fark var.

Pratik bir başlangıç: kaygı yükseldiğinde onu bir cümleyle tarif etmeye çalışın. Nerede hissediyorsunuz, ne zaman başladı, hemen öncesinde ne oldu. Amaç kaygıyı çözmek değil; ona bakılabilir bir şey hâline getirmek.